Ποιες Χώρες Ζουν Καλύτερα; Υψηλοι Μισθοί, Φθηνή Ζωή και Λιγότερη Δουλειά
Μια νέα, ετήσια κατάταξη του Economist αποκαλύπτει ποιες χώρες προσφέρουν πραγματικά το καλύτερο βιοτικό επίπεδο, λαμβάνοντας υπόψη όχι μόνο τους μισθούς, αλλά και το κόστος ζωής και τις ώρες εργασίας. Η παραδοσιακή μέτρηση του ΑΕΠ ανά κάτοικο συχνά παραβλέπει το γεγονός ότι ένας μέτριος μισθός μπορεί να έχει μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη σε ένα μέρος με χαμηλότερο κόστος, ενώ ορισμένες χώρες επιτυγχάνουν υψηλά εισοδήματα με λιγότερες ώρες εργασίας.
Τα Κριτήρια του Economist για τον Πλούτο
Για να δώσει μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα, ο Economist κατέταξε 178 χώρες με βάση τρία κριτήρια:
ΑΕΠ ανά κάτοικο σε τρέχουσες τιμές συναλλάγματος: Η απλούστερη μέτρηση, που όμως αγνοεί τις διαφορές στις τιμές μεταξύ των χωρών.
ΑΕΠ ανά κάτοικο προσαρμοσμένο για την αγοραστική δύναμη (PPP): Παρέχει καλύτερη ένδειξη του βιοτικού επιπέδου, αλλά δεν λαμβάνει υπόψη τον χρόνο εργασίας.
ΑΕΠ προσαρμοσμένο τόσο για τις τοπικές τιμές όσο και για τις ώρες εργασίας: Δηλαδή, εισόδημα ανά ώρα εργασίας με βάση το τοπικό κόστος ζωής. Αυτή η μέτρηση δίνει την πιο λεπτομερή εικόνα για το πόσο "καλά" ζουν οι άνθρωποι σε σχέση με την εργασία τους.
Οι Κορυφαίες Χώρες και οι Εκπλήξεις
Οι τρεις χώρες που κυριαρχούν στις κορυφές των κατατάξεων είναι η Ελβετία, η Σιγκαπούρη και η Νορβηγία.
Σε όρους δολαρίου, η Ελβετία βρίσκεται στην κορυφή, με μέσες αποδοχές άνω των 100.000 δολαρίων πέρυσι, ακολουθούμενη από τη Σιγκαπούρη ($90.700) και τη Νορβηγία ($86.800). Ωστόσο, η Ελβετία είναι μία από τις πιο ακριβές χώρες.
Προσαρμοσμένη για το τοπικό κόστος, η Σιγκαπούρη προηγείται.
Προσαρμοσμένη για τις ώρες εργασίας, η Νορβηγία καταλαμβάνει την πρώτη θέση, όπως και πέρυσι, ακολουθούμενη από το Κατάρ και τη Δανία.
Η Αμερική, η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου σε ΑΕΠ, κατατάσσεται 4η, 7η και 6η στις τρεις μετρήσεις, αντίστοιχα. Η Βρετανία βρίσκεται στην 19η, 27η και 25η θέση.
Τι Αποκαλύπτουν οι Μεταβολές και οι Εξαιρέσεις
Οι μεταβολές στις κατατάξεις αποκαλύπτουν ενδιαφέρουσες πτυχές:
Χώρες με λιγότερες εργαζόμενες γυναίκες (π.χ., Σαουδική Αραβία, Τουρκία) εμφανίζονται πιο ψηλά σε εισόδημα ανά ώρα, καθώς το εισόδημα συγκεντρώνεται σε λιγότερα άτομα.
Χώρες με γηρασμένους ή πολύ νεανικούς πληθυσμούς (π.χ., Ιταλία και Νιγηρία) έχουν μικρότερο ποσοστό του πληθυσμού που εργάζεται και στηρίζει τους υπόλοιπους.
Τη μεγαλύτερη συνολική άνοδο από πέρυσι σημείωσε η Γουιάνα, η οποία κέρδισε κατά μέσο όρο 17 θέσεις σε όλες τις κατατάξεις, λόγω της άνθησης του πετρελαίου. Στον πάτο της κατάταξης βρίσκεται το Μπουρούντι, όπου τα εισοδήματα είναι μόλις το 0,15% του εισοδήματος της Ελβετίας.
Ο Economist σημειώνει ότι ορισμένα μέρη αποκλείονται από την κατάταξη, όπως μικροσκοπικά εδάφη (π.χ., Βερμούδες), η Ιρλανδία (λόγω φορολογικού αρμπιτράζ που επηρεάζει τους υπολογισμούς του ΑΕΠ) και το Λουξεμβούργο (λόγω διασυνοριακών μετακινούμενων εργαζομένων που διογκώνουν τα εισοδήματα). Επίσης, η κατάταξη δεν λαμβάνει υπόψη την ανισότητα ή την αξία των περιουσιακών στοιχείων, και σε ορισμένες χώρες ενδέχεται να λείπουν ή να είναι αναξιόπιστα τα επίσημα στοιχεία.
Παρόλο που κανένα μέτρο δεν μπορεί να αποτυπώσει πλήρως πόσο καλά ζουν οι άνθρωποι, αυτή η προσέγγιση του Economist προσφέρει έναν χρήσιμο οδηγό για την κατανόηση του πραγματικού βιοτικού επιπέδου παγκοσμίως.

Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.