.jpeg)
Όσιος Σάββας ο Ηγιασμένος (439 – 532)
Κορυφαία μορφή του μοναχισμού, ο Όσιος Σάββας ο Ηγιασμένος ασκήτευσε στην Παλαιστίνη από τα μέσα του 5ου έως τις αρχές του 6ου αιώνα.
Βίος και Έργο
Ο Σάββας γεννήθηκε το 439 στη Μουταλάσκη της Καππαδοκίας (σημερινό Ταλάς Τουρκίας) από ευσεβείς γονείς, τον στρατιωτικό Ιωάννη και τη Σοφία. Το όνομά του προέρχεται από την εβραϊκή λέξη sava, που σημαίνει γέρος.
Σε ηλικία 18 ετών αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στον Θεό. Μετέβη στη μονή του Αγίου Ευθυμίου του Μεγάλου στα Ιεροσόλυμα, μόνασε στη Μονή του Αγίου Θεοδοσίου του κοινοβιάρχου και τελικά ίδρυσε την περιώνυμη Μονή της Μεγάλης Λαύρας (Mar Saba) κοντά στη Βηθλεέμ.
Ο Όσιος Σάββας ενεπλάκη ενεργά στις θεολογικές έριδες της εποχής του, υποστηρίζοντας την ορθή πίστη και τις αποφάσεις της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου κατά των αιρετικών Μονοφυσιτών και Ωριγενιστών. Για τον λόγο αυτό στάλθηκε δύο φορές ως πρεσβευτής του Πατριάρχη Ιεροσολύμων προς τους βυζαντινούς αυτοκράτορες Αναστάσιο Α' και Ιουστινιανό.
Κοιμήθηκε εν ειρήνη στα Ιεροσόλυμα στις 5 Δεκεμβρίου του 532.
Τα Λείψανα και η Επιστροφή τους
Τα λείψανά του αρχικά μεταφέρθηκαν από τους Σταυροφόρους στη Βενετία. Επέστρεψαν στο μοναστήρι της Μεγάλης Λαύρας στις 13 Οκτωβρίου 1965, με πρωτοβουλία του Πάπα Παύλου ΣΤ', ως ένδειξη καλής θελήσεως προς τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Βενέδικτο Α'.
Λαϊκή Παράδοση
Στην ελληνική λαϊκή παράδοση, η εορτή του Οσίου Σάββα (5 Δεκεμβρίου) βρίσκεται στο μέσο των λεγόμενων «Νικολοβάρβαρων». Το κρύο που ξεκινάει την Αγία Βαρβάρα (4 Δεκεμβρίου) δυναμώνει, και οι καιρικές συνθήκες χειροτερεύουν. Σχετικές παροιμίες είναι:
«Η Βαρβάρα σαβανώνει κι ο Άι Σάββας σαβανώνει»
«άε Βαρβάρα φύσα, άε Σάββα βρέξον, αε Νικόλα σόντσον (χιόνισε)» (ποντιακή)
Στην πατρίδα του, την Καππαδοκία, τον τιμούσαν με θυσίες ζώων, ενώ όσοι επισκέπτονταν το μοναστήρι του έφερναν χουρμάδες από τα γύρω δέντρα, τους οποίους πρόσφεραν σε άτεκνους ως θεραπευτικά μέσα στειρότητας.
Απολυτίκιον του Οσίου Σάββα
"Tων οσίων ακρότης και αγγέλοις εφάμιλλος ως γαρ ηγιασμένος εδείχθης εκ παιδός, Σάββα όσιε· ουράνιον γαρ βίον απελθών, προς ένθεον ζωήν χειραγωγείς, δια λόγου τε και πράξεως αληθούς, τους πίστει εκβοώντας σοι· δόξα τω δεδωκότι σοι ισχύν, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δια σου , πάσιν ιάματα."
Η μνήμη του εορτάζεται σε Ανατολή και Δύση στις 5 Δεκεμβρίου.
Βίος και Έργο
Ο Σάββας γεννήθηκε το 439 στη Μουταλάσκη της Καππαδοκίας (σημερινό Ταλάς Τουρκίας) από ευσεβείς γονείς, τον στρατιωτικό Ιωάννη και τη Σοφία. Το όνομά του προέρχεται από την εβραϊκή λέξη sava, που σημαίνει γέρος.
Σε ηλικία 18 ετών αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στον Θεό. Μετέβη στη μονή του Αγίου Ευθυμίου του Μεγάλου στα Ιεροσόλυμα, μόνασε στη Μονή του Αγίου Θεοδοσίου του κοινοβιάρχου και τελικά ίδρυσε την περιώνυμη Μονή της Μεγάλης Λαύρας (Mar Saba) κοντά στη Βηθλεέμ.
Ο Όσιος Σάββας ενεπλάκη ενεργά στις θεολογικές έριδες της εποχής του, υποστηρίζοντας την ορθή πίστη και τις αποφάσεις της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου κατά των αιρετικών Μονοφυσιτών και Ωριγενιστών. Για τον λόγο αυτό στάλθηκε δύο φορές ως πρεσβευτής του Πατριάρχη Ιεροσολύμων προς τους βυζαντινούς αυτοκράτορες Αναστάσιο Α' και Ιουστινιανό.
Κοιμήθηκε εν ειρήνη στα Ιεροσόλυμα στις 5 Δεκεμβρίου του 532.
Τα Λείψανα και η Επιστροφή τους
Τα λείψανά του αρχικά μεταφέρθηκαν από τους Σταυροφόρους στη Βενετία. Επέστρεψαν στο μοναστήρι της Μεγάλης Λαύρας στις 13 Οκτωβρίου 1965, με πρωτοβουλία του Πάπα Παύλου ΣΤ', ως ένδειξη καλής θελήσεως προς τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Βενέδικτο Α'.
Λαϊκή Παράδοση
Στην ελληνική λαϊκή παράδοση, η εορτή του Οσίου Σάββα (5 Δεκεμβρίου) βρίσκεται στο μέσο των λεγόμενων «Νικολοβάρβαρων». Το κρύο που ξεκινάει την Αγία Βαρβάρα (4 Δεκεμβρίου) δυναμώνει, και οι καιρικές συνθήκες χειροτερεύουν. Σχετικές παροιμίες είναι:
«Η Βαρβάρα σαβανώνει κι ο Άι Σάββας σαβανώνει»
«άε Βαρβάρα φύσα, άε Σάββα βρέξον, αε Νικόλα σόντσον (χιόνισε)» (ποντιακή)
Στην πατρίδα του, την Καππαδοκία, τον τιμούσαν με θυσίες ζώων, ενώ όσοι επισκέπτονταν το μοναστήρι του έφερναν χουρμάδες από τα γύρω δέντρα, τους οποίους πρόσφεραν σε άτεκνους ως θεραπευτικά μέσα στειρότητας.
Απολυτίκιον του Οσίου Σάββα
"Tων οσίων ακρότης και αγγέλοις εφάμιλλος ως γαρ ηγιασμένος εδείχθης εκ παιδός, Σάββα όσιε· ουράνιον γαρ βίον απελθών, προς ένθεον ζωήν χειραγωγείς, δια λόγου τε και πράξεως αληθούς, τους πίστει εκβοώντας σοι· δόξα τω δεδωκότι σοι ισχύν, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δια σου , πάσιν ιάματα."
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.