🔴 Άργος: Όταν η καταδίωξη εγκληματιών στέλνει τους αστυνομικούς στο εδώλιο

Το πρόσφατο περιστατικό στο Άργος, όπου μια καταδίωξη με χαρακτηριστικά υψηλής επικινδυνότητας κατέληξε στην αυτόφωρη σύλληψη των δύο εμπλεκόμενων αστυνομικών, φέρνει στην επιφάνεια με τον πιο δραματικό τρόπο ένα χρόνιο, δομικό έλλειμμα του ελληνικού κράτους δικαίου: την πλήρη θεσμική και νομική ακάλυψη των ανθρώπων που είναι εντελCommentsμένοι με την τήρηση της δημόσιας ασφάλειας.

Όταν ένας οδηγός αρνείται τον έλεγχο, αναπτύσσει ιλιγγιώδη ταχύτητα και επιχειρεί επανειλημμένα να εμβολίσει πεζούς αστυνομικούς και υπηρεσιακά οχήματα, δεν διαπράττει μια απλή τροχαία παράβαση. Μετατρέπει το όχημά του σε φονικό όπλο και θέτει σε άμεσο κίνδυνο ανθρώπινες ζωές. Η μετέπειτα απόπειρα διαφυγής του και η απόρριψη ενός αεροβόλου όπλου επιβεβαιώνουν ότι η επιχειρησιακή ανταπόκριση των αστυνομικών αφορούσε έναν απρόβλεπτο και εν δυνάμει ένοπλο ύποπτο. Κι όμως, το αποτέλεσμα της χρήσης των υπηρεσιακών τους όπλων ήταν η αυτόματη μετατροπή τους από διώκτες σε κατηγορουμένους.

Το «σύνδρομο του δεύτερου σκέπτεσθαι»

Η τυφλή ενεργοποίηση της αυτόφωρης διαδικασίας και ο σχηματισμός δικογραφίας για βαριά σωματική βλάβη ex officio (από κοινού) στερείται στοιχειώδους συνεκτίμησης των συνθηκών της καταδίωξης. Αυτή η πρακτική καλλιεργεί στα σώματα ασφαλείας το λεγόμενο «σύνδρομο του δεύτερου σκέπτεσθαι».

Όταν ένας αστυνομικός γνωρίζει εκ των προτέρων ότι η δυναμική παρέμβαση και η χρήση του οπλισμού του, ακόμη και σε συνθήκες ακραίας απειλής, θα τον οδηγήσει αυτομάτως στο εδώλιο, στην επαγγελματική εξόντωση και στον κοινωνικό διασυρμό, είναι βέβαιο ότι θα διστάσει.

Αυτό το ένα κρίσιμο δευτερόλεπτο του δισταγμού, όμως, στον δρόμο είναι συχνά μοιραίο. Και το τίμημά του δεν το πληρώνει μόνο ο ένστολος, αλλά ο ίδιος ο ανυποψίαστος πολίτης.

Η ανάγκη για ένα σύγχρονο νομικό πλαίσιο

Η κριτική αυτή δεν αποτελεί έκκληση για ασυδοσία, ούτε υποστηρίζει ότι η αστυνομία πρέπει να δρα εκτός του πλαισίου της νομιμότητας και του ελέγχου. Η αυθαιρεσία πρέπει να πατάσσεται. Είναι άλλο πράγμα, όμως, ο απαραίτητος δικαστικός έλεγχος και άλλο η tiên εκ των προτέρων εξίσωση του θύτη με τον διώκτη.

Η παρούσα νομοθεσία αφοπλίζει ψυχολογικά τα σώματα ασφαλείας και στέλνει ένα στρεβλό μήνυμα στην κοινωνία: ότι η παρανομία απολαμβάνει μεγαλύτερης προστασίας και δικαιωμάτων από την έννομη τάξη.

Αν η πολιτεία επιθυμεί μια αστυνομία αποτελεσματική, που θα παρεμβαίνει αποφασιστικά στο έγκλημα και δεν θα ιδιοτελεί για να αποφύγει τις δικαστικές περιπέτειες, οφείλει να θεσπίσει ένα σύγχρονο νομικό πλαίσιο. Οι αστυνομικοί που επιχειρούν κάτω από συνθήκες υψηλού κινδύνου δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται ως κοινοί ποινικοί εγκληματίες μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο. Όσο συνεχίζεται αυτή η θεσμική υποκρισία, η δημόσια ασφάλεια θα αποδυναμώνεται, και το τελικό κόστος θα επιβαρύνει πάντα τον νομοταγή πολίτη.

🎯 Προτεινόμενοι Τίτλοι & Υπότιτλοι (Για Σοβαρό Άρθρο Γνώμης)

Εκδοχή 1: Θεσμική & Αναλυτική

Τίτλος: Το θεσμικό αδιέξοδο της ΕΛ.ΑΣ. και το ελληνικό παράδοξο
Υπότιτλος: Με αφορμή το περιστατικό στο Άργος, η αυτόματη εξίσωση αστυνομικού και κακοποιού πλήττει τη δημόσια ασφάλεια

Εκδοχή 2: Πολιτική & Δοκιμιακή

Τίτλος: Ποιος προστατεύει τους υπερασπιστές της έννομης τάξης;
Υπότιτλος: Το «σύνδρομο του δεύτερου σκέπτεσθαι» και οι κίνδυνοι από τον ψυχολογικό αφοπλισμό των σωμάτων ασφαλείας

Εκδοχή 3: Ευθεία & Ρητορική

Τίτλος: Άργος: Όταν το καθήκον αντιμετωπίζεται ως ποινικό αδίκημα
Υπότιτλος: Η ανάγκη για ένα σύγχρονο νομικό πλαίσιο που δεν θα μετατρέπει τους αστυνομικούς ex officio σε κατηγορουμένους