Εδώ και 7 χρόνια σ’ αυτή την χώρα μιλάμε συνεχώς για την οικονομική κρίση, παραβλέποντας όμως την ουσιαστική, την πραγματική κρίση. Την κοινωνική κρίση. Την κρίση αξιών. Γιατί αν κοιτάξει κανείς πιο προσεκτικά την όλη κατάσταση θα δει πως αυτή είναι η πραγματική αιτία που οδηγηθήκαμε ως εδώ.
Όπου και αν καθίσεις να κάνεις κουβέντα για την κρίση θ’ ακούσεις ότι για όλα φταίνε οι διεφθαρμένοι πολιτικοί που οδήγησαν την χώρα στο σημερινό σημείο, και άλλα τέτοια. Οι πολιτικοί. Ποιοι πολιτικοί όμως; Και από πού προέρχονται αυτοί οι πολιτικοί; Από άλλη χώρα; Ή μήπως από άλλον πλανήτη; Μήπως από εμάς δεν προέρχονται; Από την ελληνική κοινωνία; Μήπως μπήκαν εκεί μόνοι τους; Εμείς δεν τους εκλέξαμε με την ψήφο μας; Άρα;
Και καλά θα μου πεις. Όλα αυτά τα χρόνια κάναμε λάθος επιλογές και τώρα το πληρώνουμε. Παρασυρθήκαμε. Γελαστήκαμε από τα ψέματα τους και τις παχιές υποσχέσεις τους. Ανθρώπινο είναι.
1ον) Δεν παρασυρθήκαμε. Απλώς μας άρεσαν τα ψέματα, γιατί δεν μπορούσαμε να ζήσουμε με την αλήθεια. Κανείς δεν θέλει την αλήθεια. Η αλήθεια πονάει, κοστίζει και σε κάνει να υποφέρεις. Βέβαια σε λυτρώνει, αλλά αυτό όσο και ωραίο να είναι κοστίζει ακριβά για τον άνθρωπο, και σχεδόν πάντα αρνείται να πληρώσει τέτοιο τίμημα για να λυτρωθεί και ν’ ανακουφιστεί.
2ον) Μπορεί να γελαστεί κάποιος για μια, δύο, το πολύ τρεις φορές. Από εκεί και πέρα δεν πιάνεσαι κορόιδο. Απλά ή είσαι εντελώς βλάκας ή σε βολεύει να είσαι το κοροϊδάκι του κάθε τυχοδιώκτη πολιτικού.
Δεν φταίνε λοιπόν για όλα μας τα δεινά πάντα οι άλλοι. Οι κακοί. Φταίμε κι εμείς. Και όταν εμπεδώσουμε αυτή την αλήθεια και την αποδεχθούμε, είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε παρακάτω. Απ’ ότι φαίνεται όμως, μέχρι αυτή τη στιγμή που γράφω αυτές τις αράδες, δεν είμαστε ακόμη έτοιμοι σαν κοινωνία να αποδεχθούμε την αλήθεια. Μην με ρωτάτε πότε θα γίνει αυτό. Δεν έχω απάντηση. Μπορώ όμως να σας πω, πως θα γίνει αυτό. Γιατί το βλέπω ολοκάθαρα. Είναι μονόδρομος πια.
Και δεν είναι κάτι καινούριο, ούτε εγώ είμαι προφήτης. Δεν χρειάζονται τέτοιες ικανότητες για να δεις ολοκάθαρα την κατάσταση. Μπορείς πάρα πολύ απλά να ρίξεις μια ματιά πίσω στην ιστορία της ανθρωπότητας και θα καταλάβεις. Σε κάθε τέλμα της, σε κάθε αδιέξοδό της, υπήρξε πάντα η εκτόνωση. Η καταστροφή. Ο πόλεμος. Όταν δεν μπορείς άλλο πια να κτίζεις, τότε πρέπει να καταστρέψεις κάτι από τα ήδη κτισμένα, για να μπορέσεις να ξαναχτίσεις κάτι καινούριο. Αυτός είναι ο κανόνας από καταβολής του κόσμου. Από την κιβωτό του Νώε μέχρι τον τελευταίο πόλεμο πάνω στον πλανήτη αυτό. Ας μην γελιόμαστε λοιπόν. Ας αφήσουμε τις αυταπάτες και ας δούμε την αλήθεια κατάματα. Έστω και για μια φορά στην ζωή μας! Αυτό θα γίνει και τώρα. Γιατί ο άνθρωπος μόνο έτσι συνετίζεται. Γιατί η ιστορία της χώρας και του πλανήτη μέχρι σήμερα, δεν γράφτηκε με μελάνι, αλλά με αίμα. Το αίμα είναι η μελάνη που θα γράψει και την σημερινή ιστορία της χώρας και του πλανήτη.
Δεν ξέρω ποιανού θα είναι το αίμα, ούτε γνωρίζω ποιες θα είναι οι απώλειες. Γνωρίζω όμως ότι μετά από την τρικυμία έρχεται η νηνεμία. Μετά από την καταιγίδα, βγαίνει ο ήλιος. Και όποιοι επιζήσουν από την τρικυμία, θ’ απολαύσουν την νηνεμία, που θα κρατήσει, μάλλον όσο κράτησε και η προηγούμενη. Περίπου μια γενιά . Ίσως αν, λέω αν, είμαστε τυχεροί, να κρατήσει και κάτι παραπάνω.
Εδώ χρειάζονται άλλου είδους πολεμοφόδια. Άυλα. Όπως για παράδειγμα, ψυχή. Ναι καλά διαβάσατε. Χρειάζεται ψυχή, πίστη, ιδανικά και αυτογνωσία. Και απ’ όσο ξέρω, αυτά δεν τα πουλάει κανένα μαγαζί. Ούτε έχουν τιμή για να τα’ αγοράσει κανείς με ευρώ, δολάρια ή πέσος. Το καλό είναι ότι αυτά τα όπλα είναι εντελώς ΔΩΡΕΑΝ. Το κακό όμως είναι ότι πρέπει να δουλέψουμε, να κοπιάσουμε και να ιδρώσουμε μόνοι μας για να τα’ αποκτήσουμε. Ο καθένας για τον εαυτό του, και μόνον για τον εαυτό του. Και αφού καταφέρουμε να τ’ αποκτήσουμε εμείς, τότε και ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ, θα μπορούμε να βοηθήσουμε και τους άλλους. Τους αγαπημένους μας.
Όσο για τον τρόπο που αποκτούνται αυτά τα πολεμοφόδια, η απάντηση είναι επίσης απλή. Ξεκινήστε το ψάξιμο από εσάς. Ψάξτε βαθιά μέσα σας. Και αν δυσκολευτείτε, τότε ζητήστε βοήθεια από τον επόμενο διπλανό σας φωτισμένο άνθρωπο. Πάντα υπάρχει δίπλα μας ένας τέτοιος. Σε κάθε κοινωνία, όσο μικρή ή όσο μεγάλη και αν είναι. Και είμαι σίγουρος ότι τον γνωρίζετε. Με κάποιον μαγικό τρόπο, όλοι γνωρίζουμε τον καλύτερο από εμάς άνθρωπο. Και να είστε σίγουροι, ότι ακριβώς επειδή είναι καλύτερος από εμάς, θα μας βοηθήσει αν του το ζητήσουμε.
Βγείτε λοιπόν σήμερα κιόλας, γιατί αύριο μπορεί να είναι αργά, εκεί έξω, και αρχίστε το ψάξιμο. Φωνάξτε βοήθεια! Πάντα υπάρχει εκεί έξω αυτός, που θα είναι πρόθυμος να σας βοηθήσει. Αρκεί να του το ζητήσετε…
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.