To ότι κάτι δεν πήγαινε καλά στο δρομολόγιό τους, οι επιβάτες του "Ελευθέριος Βενιζέλος" το κατάλαβαν λίγο μετά τις 23:30. Υπήρχε διάχυτη μυρωδιά καμένου στο πλοίο, ειδικά στα καταστρώματα.
Κάπου εκεί άρχισαν και οι πρώτες ερωτήσεις στο πλήρωμα από επιβάτες όχι ιδιαίτερα ανησυχούντες (ακόμα). "Μην ανησυχείτε, είναι κάτι από την κουζίνα" απαντούσε το προσωπικό, το οποίο έτσι και αλλιώς δεν θα ήθελε σε καμία περίπτωση να τρομάξει τον κόσμο.
Όσο περνούσε η ώρα όμως και οι δείκτες του ρολογιού κατευθύνονταν προς τα μεσάνυχτα, η μυρωδιά του καμένου γινόταν ολοένα και πιο έντονη. Οι επιβάτες πλέον ανησυχούσαν και το εκδήλωναν. Οι ερωτήσεις γίνονταν με πιο επιτακτικό τρόπο. Το πλήρωμα έψαξε περισσότερο την ιστορία και ενημέρωσε ότι η μυρωδιά προερχόταν από το γκαράζ του πλοίου (το νούμερο 3 όπως έγινε γνωστό αργότερα), στο οποίο ένα μεγάλο όχημα είχε αρπάξει φωτιά.
Άμεσα δόθηκε η εντολή να ανέβουν όλοι οι επιβάτες στο πάνω-πάνω κατάστρωμα. Σ' αυτές τις περιπτώσεις δύσκολα αποφεύγεται ο πανικός, όπως μπορείτε να καταλάβετε. Συνέβη και εδώ. Κάποιοι (λίγοι ευτυχώς) έχασαν την ψυχραιμία τους και άρπαζαν σωσίβια.
Το πλήρωμα αντιμετώπισε επιτυχώς τα περιστατικά αυτά. Είχε γίνει πλέον ολοφάνερο ότι το ταξίδι έπρεπε να διακοπεί ενώ έσπευσαν και τα πρώτα πλοία προς βοήθεια μετά από σχετικές εντολές του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας. Παράλληλα, δόθηκε εντολή σε όλους να φορέσουν σωσίβια μήπως χρειαστεί μετεπιβίβαση σε άλλο πλοίο. Δεν χρειάστηκε.
Το "Ελευθέριος Βενιζέλος" έστω και με μειωμένη ταχύτητα, διατήρησε κάποια από την ισχύ των μηχανών ενώ είχε και ρεύμα. Επέστρεψε έτσι στον Πειραιά και έδεσε λίγο μετά τις 04:00. Το φοβερό ήταν ότι η φωτιά, με τα μέσα πυρόσβεσης του πλοίου, δεν είχε σβήσει πλήρως.
Όταν το "Ελ Βενιζέλος" μπήκε στο λιμάνι, οι πυκνοί καπνοί ήταν ορατοί από πολύ μακριά. Γι' αυτό άλλωστε έσπευσαν τρία (τουλάχιστον) οχήματα της πυροσβεστικής για να τελειώσουν τη "δουλειά", η οποία δεν φαίνεται να είχε τελειώσει πριν από τις 7 το πρωί.
Οι συγγενείς των επιβατών είχαν αρχίσει να συρρέουν στο λιμάνι του Πειραιά από τη 1 μετά τα μεσάνυχτα. Η αλήθεια είναι ότι το λιμενικό έδινε αντικρουόμενες πληροφορίες σχετικά για το που θα δέσει το πλοίο. Στην αρχή ενημέρωσε ότι αυτό θα γίνει στην Πύλη 3 (κλασική για τα πλοία που πάνε στην Κρήτη), εν τέλει όμως η εντολή άλλαξε για να δέσει το φλεγόμενο βαπόρι στην Πύλη 12 (στην οποία δένουν κρουαζιερόπλοια).
Οι γκρίνιες δεν άργησαν να κάνουν την εμφάνισή τους, ευτυχώς όμως ήταν περιορισμένες. Ανώτατος αξιωματικός του Λιμενικού ενημερώνει άπαντες ότι οι δικοί τους θα βγουν από το πλοίο με απόλυτη ασφάλεια. Και όπως και να το κάνουμε , αυτό συντελεί στη μείωση της αγωνίας.
Δίνεται προτεραιότητα στην αποβίβαση στους ηλικιωμένους, στις μητέρες με παιδιά και σε όσους αντιμετώπισαν αναπνευστικά προβλήματα από το καπνό (η φωτιά έκαψε λάστιχο και καλώδια). Την πρωτοβουλία των κινήσεων την είχε η Πυροσβεστική, ως όφειλε. Η αποβίβαση έγινε με αργούς ρυθμούς, σύμφωνα με το σχέδιο. Σιγά-σιγά όσοι έβγαιναν, επιβιβάζονταν σε λεωφορεία του ΟΛΠ για να φτάσουν μέχρι την έξοδο της Πύλης 12.
Λεωφορεία της εταιρίας εν συνεχεία μετέφεραν όσους ήθελαν στην Πύλη 3 απ' όπου αναχωρούσε το πρωινό δρομολόγιο για Χανιά. Οι περισσότεροι συνέχιζαν χωρίς όμως να ξέρουν τι γίνεται με τα οχήματά τους. "Ανταλλάσσω το εισιτήριό μου για να φύγω αλλά δεν έχω την παραμικρή ιδέα αν το όχημά μου κάηκε ή όχι" έλεγε μία επιβάτης στο News 24/7.
Οι αποσκευές που είχαν μείνει στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο του πλοίου στο ισόγειο θα μεταφερθούν στα Χανιά με άλλο καράβι μέσα σε τρεις ημέρες. Οι πρώτοι άνθρωποι της εταιρίας που φάνηκαν στο λιμάνι έκαναν την εμφάνισή τους λίγο πριν τις 5 το πρωί. Σχολιάστηκε αρνητικά από τους οικείους των επιβατών αλλά χωρίς εντάσεις που έτσι και αλλιώς θα ήταν περιττές.
Λίγο μετά άρχισαν να έρχονται τα πρώτα λεωφορεία του ΟΛΠ ενώ η αποβίβαση ολοκληρώθηκε μετά τις 7.
Όσο περνούσε η ώρα όμως και οι δείκτες του ρολογιού κατευθύνονταν προς τα μεσάνυχτα, η μυρωδιά του καμένου γινόταν ολοένα και πιο έντονη. Οι επιβάτες πλέον ανησυχούσαν και το εκδήλωναν. Οι ερωτήσεις γίνονταν με πιο επιτακτικό τρόπο. Το πλήρωμα έψαξε περισσότερο την ιστορία και ενημέρωσε ότι η μυρωδιά προερχόταν από το γκαράζ του πλοίου (το νούμερο 3 όπως έγινε γνωστό αργότερα), στο οποίο ένα μεγάλο όχημα είχε αρπάξει φωτιά.
Άμεσα δόθηκε η εντολή να ανέβουν όλοι οι επιβάτες στο πάνω-πάνω κατάστρωμα. Σ' αυτές τις περιπτώσεις δύσκολα αποφεύγεται ο πανικός, όπως μπορείτε να καταλάβετε. Συνέβη και εδώ. Κάποιοι (λίγοι ευτυχώς) έχασαν την ψυχραιμία τους και άρπαζαν σωσίβια.
Το πλήρωμα αντιμετώπισε επιτυχώς τα περιστατικά αυτά. Είχε γίνει πλέον ολοφάνερο ότι το ταξίδι έπρεπε να διακοπεί ενώ έσπευσαν και τα πρώτα πλοία προς βοήθεια μετά από σχετικές εντολές του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας. Παράλληλα, δόθηκε εντολή σε όλους να φορέσουν σωσίβια μήπως χρειαστεί μετεπιβίβαση σε άλλο πλοίο. Δεν χρειάστηκε.
Το "Ελευθέριος Βενιζέλος" έστω και με μειωμένη ταχύτητα, διατήρησε κάποια από την ισχύ των μηχανών ενώ είχε και ρεύμα. Επέστρεψε έτσι στον Πειραιά και έδεσε λίγο μετά τις 04:00. Το φοβερό ήταν ότι η φωτιά, με τα μέσα πυρόσβεσης του πλοίου, δεν είχε σβήσει πλήρως.
Όταν το "Ελ Βενιζέλος" μπήκε στο λιμάνι, οι πυκνοί καπνοί ήταν ορατοί από πολύ μακριά. Γι' αυτό άλλωστε έσπευσαν τρία (τουλάχιστον) οχήματα της πυροσβεστικής για να τελειώσουν τη "δουλειά", η οποία δεν φαίνεται να είχε τελειώσει πριν από τις 7 το πρωί.
Οι συγγενείς των επιβατών είχαν αρχίσει να συρρέουν στο λιμάνι του Πειραιά από τη 1 μετά τα μεσάνυχτα. Η αλήθεια είναι ότι το λιμενικό έδινε αντικρουόμενες πληροφορίες σχετικά για το που θα δέσει το πλοίο. Στην αρχή ενημέρωσε ότι αυτό θα γίνει στην Πύλη 3 (κλασική για τα πλοία που πάνε στην Κρήτη), εν τέλει όμως η εντολή άλλαξε για να δέσει το φλεγόμενο βαπόρι στην Πύλη 12 (στην οποία δένουν κρουαζιερόπλοια).
Οι γκρίνιες δεν άργησαν να κάνουν την εμφάνισή τους, ευτυχώς όμως ήταν περιορισμένες. Ανώτατος αξιωματικός του Λιμενικού ενημερώνει άπαντες ότι οι δικοί τους θα βγουν από το πλοίο με απόλυτη ασφάλεια. Και όπως και να το κάνουμε , αυτό συντελεί στη μείωση της αγωνίας.
Δίνεται προτεραιότητα στην αποβίβαση στους ηλικιωμένους, στις μητέρες με παιδιά και σε όσους αντιμετώπισαν αναπνευστικά προβλήματα από το καπνό (η φωτιά έκαψε λάστιχο και καλώδια). Την πρωτοβουλία των κινήσεων την είχε η Πυροσβεστική, ως όφειλε. Η αποβίβαση έγινε με αργούς ρυθμούς, σύμφωνα με το σχέδιο. Σιγά-σιγά όσοι έβγαιναν, επιβιβάζονταν σε λεωφορεία του ΟΛΠ για να φτάσουν μέχρι την έξοδο της Πύλης 12.
Λεωφορεία της εταιρίας εν συνεχεία μετέφεραν όσους ήθελαν στην Πύλη 3 απ' όπου αναχωρούσε το πρωινό δρομολόγιο για Χανιά. Οι περισσότεροι συνέχιζαν χωρίς όμως να ξέρουν τι γίνεται με τα οχήματά τους. "Ανταλλάσσω το εισιτήριό μου για να φύγω αλλά δεν έχω την παραμικρή ιδέα αν το όχημά μου κάηκε ή όχι" έλεγε μία επιβάτης στο News 24/7.
Οι αποσκευές που είχαν μείνει στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο του πλοίου στο ισόγειο θα μεταφερθούν στα Χανιά με άλλο καράβι μέσα σε τρεις ημέρες. Οι πρώτοι άνθρωποι της εταιρίας που φάνηκαν στο λιμάνι έκαναν την εμφάνισή τους λίγο πριν τις 5 το πρωί. Σχολιάστηκε αρνητικά από τους οικείους των επιβατών αλλά χωρίς εντάσεις που έτσι και αλλιώς θα ήταν περιττές.
Λίγο μετά άρχισαν να έρχονται τα πρώτα λεωφορεία του ΟΛΠ ενώ η αποβίβαση ολοκληρώθηκε μετά τις 7.
Λίγο πριν την αναχώρηση από τον Πειραιά ένας λιμενικός είπε μάλλον την πιο σωστή κουβέντα σ' αυτήν την αγωνιώδη βραδιά: "Ήταν μεγάλη η κινητοποίηση, ίσως μεγαλύτερη από ότι θα έπρεπε. Αλλά μετά το Μάτι...". Πώς να του δώσεις άδικο; Σημειωτέον ο Υφυπουργός Ναυτιλίας Νεκτάριος Σαντορινιός είχε σπεύσει στο σημείο από τα ξημερώματα.
Πηγή: news47.gr
Πηγή: news47.gr
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.