Το www.pieriatoday.gr χωρίς να εγγυάται και συνεπώς να ευθύνεται, καταβάλλει τη μέγιστη δυνατή προσπάθεια, ώστε οι πληροφορίες και το σύνολο του περιεχομένου να διέπονται από τη μέγιστη ακρίβεια, σαφήνεια, χρονική εγγύτητα, πληρότητα και ορθότητα. Σε καμία περίπτωση δεν προκύπτει ευθύνη της ιστοσελίδας για οιαδήποτε ζημία τυχόν προκληθεί στον επισκέπτη / χρήστη εξ αφορμής της χρήσης του δικτυακού μας τόπου.

Κάθε αναγνώστης του pieriatoday.gr μπορεί να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του στα σχόλια. Ωστόσο, κάθε σχόλιο πρέπει να εγκριθεί από τους διαχειριστές, οπότε δημοσιεύεται λίγη ώρα μετά την καταχώρησή του. Διαγράφονται σχόλια με υβριστικές εκφράσεις, προσωπικές αντιπαραθέσεις (flaming), διαφημίσεις ή κακόβουλα μηνύματα (spam).

Ευχαριστούμε για τη συμμετοχή σας!

Ο Αστέριος Μπαλαούρας γράφει για το πραγματικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας πίσω από τους δείκτες





Ένα εξαιρετικά επίκαιρο και βαθιά ουσιαστικό άρθρο παρεμβαίνει στον δημόσιο διάλογο για την πορεία της ελληνικής οικονομίας, με την υπογραφή του Οικονομολόγου και Συμβούλου Επιχειρήσεων, Αστέριου Γ. Μπαλαούρα.

Ο κ. Μπαλαούρας θέτει τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων, αναδεικνύοντας έναν αόρατο αλλά καθοριστικό δείκτη: το πόσα πράγματα αναβάλλει καθημερινά ο πολίτης —από τη δημιουργία οικογένειας και την απόκτηση στέγης, μέχρι μια νέα επιχειρηματική επένδυση— λόγω της οικονομικής ανασφάλειας.

Βασιζόμενος σε πραγματικά δεδομένα της Eurostat, του ΟΟΣΑ και της Τράπεζας της Ελλάδος, το άρθρο υπογραμμίζει πως το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι τιμές, αλλά η αδυναμία πρόβλεψης του μέλλοντος και η απουσία οικονομικού «μαξιλαριού» (αποταμίευσης). Πρόκειται για μια νηφάλια και τεκμηριωμένη προσέγγιση που αξίζει να διαβαστεί από κάθε πολίτη και επαγγελματία.

Διαβάστε αυτούσιο το άρθρο του Αστέριου Γ. Μπαλαούρα:


«Η οικονομία της αναβολής»: Όταν δεν αναβάλλουμε μια αγορά, αλλά τη ζωή μας



Υπάρχει ένας οικονομικός δείκτης που δεν δημοσιεύεται πουθενά: πόσα πράγματα αναβάλλει ένας άνθρωπος λόγω της οικονομικής ανασφάλειας.

Το σπίτι για να ζήσει ανεξάρτητος. Την επένδυση για ένα επιπλέον εισόδημα. Την αλλαγή εργασίας. Τη δημιουργία οικογένειας. Τη δουλειά ή το μαγαζί που θέλει να ξεκινήσει. Ακόμη και μια απλή απόφαση να ζήσει λίγο καλύτερα…

Ίσως το πραγματικό πρόβλημα της οικονομίας το 2026 να μην είναι μόνο ότι πολλά πράγματα έγιναν ακριβότερα. Είναι ότι το μέλλον έγινε δυσκολότερο να προγραμματιστεί.



Στην οικονομία μιλάμε για ΑΕΠ, ανάπτυξη, ανεργία και πληθωρισμό. Σημαντικοί και απαραίτητοι δείκτες. Δεν αποτυπώνουν όμως πλήρως κάτι εξίσου σημαντικό: το αίσθημα οικονομικής ασφάλειας που απαιτείται για να πάρει κάποιος μια μακροχρόνια απόφαση.

Ο εργαζόμενος δεν αρκεί μόνο να ξέρει τι μισθό παίρνει σήμερα και τον επόμενο μήνα. Ένα νέο ζευγάρι δεν αποφασίζει να δημιουργήσει οικογένεια μόνο με βάση τον μισθό ενός μήνα ή με το πόσο θα στηρίξουν οι γονείς και τα πεθερικά. Υπολογίζει ενοίκιο, ρεύμα, θέρμανση, μετακινήσεις, φροντίδα παιδιού και –κυρίως– πόσο προβλέψιμα μπορούν να είναι όλα αυτά τα επόμενα χρόνια.

Το ίδιο συμβαίνει και στο επιχειρείν. Μια επιχείρηση μπορεί να έχει τζίρους και κέρδη, αλλά να αναβάλει μια αναγκαία πρόσληψη. Μπορεί να έχει πελάτες και συμβάσεις προμηθειών, έργων κλπ., αλλά να μην προχωρά σε μια νέα επένδυση. Όχι απαραίτητα επειδή δεν διαθέτει τα ταμειακά διαθέσιμα και τους πόρους, αλλά επειδή η αβεβαιότητα για το αύριο και το ασταθές περιβάλλον αναστέλλουν το ρίσκο.

Η χώρα μας έχει πραγματοποιήσει πρόοδο σε αρκετούς μακροοικονομικούς δείκτες. Όμως εν τοις πράγμασι το διαθέσιμο εισόδημα, η δυνατότητα δημιουργίας ενός οικονομικού «μαξιλαριού», το βιοτικό επίπεδο εξακολουθούν να αποτελούν αδύναμο σημείο και ο μήνας… δεν βγαίνει.

Οι μισθοί: Σύμφωνα με τη Eurostat, το 2024 ο μέσος ετήσιος μισθός πλήρους απασχόλησης στην χώρα μας ήταν περίπου 18.000€, έναντι 39.800€ στην Ε.Ε. Η μέτρηση αυτή δείχνει την εισοδηματική απόσταση που συνεχίζει να υπάρχει.


Η αποταμίευση: Τα στοιχεία του ΟΟΣΑ-OECD δείχνουν την Ελλάδα στις τελευταίες θέσεις και με αρνητικό ποσοστό αποταμίευσης (-9,3% το 2024). Με απλά λόγια, τρώμε από όσα έτοιμα έμειναν…


Η εικόνα της ΤτΕ: Η Τράπεζα της Ελλάδος καταγράφει ότι η αποταμίευση παρέμενε αρνητική και το 3ο τρίμηνο του 2025 (-2,2% του ΑΕΠ), καθώς η ιδιωτική κατανάλωση αυξανόταν ταχύτερα από το διαθέσιμο εισόδημα. Χωρίς αποταμίευση δεν περιορίζεται μόνο η κατανάλωση, αλλά και η δυνατότητα επιλογής.

Το στεγαστικό ως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα




Το 2025 ένας νέος στην Ελλάδα έφευγε από το πατρικό σπίτι κατά μέσο όρο στα 30,9 έτη, όταν ο αντίστοιχος μέσος όρος στην Ε.Ε. ήταν 26,3.

Ήδη το 2024, το 30,3% των νέων (18–29) στην Ελλάδα ζούσε σε νοικοκυριά όπου το κόστος στέγασης ξεπερνούσε το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος — το υψηλότερο ποσοστό στην Ε.Ε.

Άρα δεν αναβάλλεται απλώς η αγορά ή ενοικίαση ενός σπιτιού. Αναβάλλεται η ανεξαρτητοποίηση και μαζί της μια συγκατοίκηση, ένας γάμος, ένα παιδί ή μια μετακόμιση για μια καλύτερη επαγγελματική ευκαιρία. Έτσι, η οικονομική ανασφάλεια μετατρέπεται σε κοινωνική συμπεριφορά.

Ένας άνθρωπος που συνεχώς αναβάλλει δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι απαισιόδοξος ή ότι «δεν θέλει να προσπαθήσει». Ίσως να λειτουργεί ορθολογικά απέναντι σε ένα ασταθές περιβάλλον στο οποίο το περιθώριο λάθους είναι πολύ μικρό.

Όταν δεν υπάρχει αποταμίευση, μια βλάβη στο αυτοκίνητο μπορεί να γίνει οικονομικό γεγονός. Μια αύξηση ενοικίου μπορεί να ανατρέψει τον προϋπολογισμό. Η απώλεια μιας δουλειάς μπορεί να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν αρκετές ημέρες οικονομικής αντοχής μέχρι την επόμενη.

Το ίδιο ισχύει για τον επιχειρηματία: η έλλειψη πρόβλεψης μεταφράζεται σε μικρότερο επενδυτικό ορίζοντα. Αντί να σχεδιάζει την πενταετία, σχεδιάζει το επόμενο τρίμηνο. Αντί να προσλάβει, περιμένει. Αντί να επενδύσει, κρατά ρευστότητα. Αναγκαστικά.
Η έξοδος από τον κύκλο της αναβολής



Και κάπως έτσι η «ατομική αναβολή» μετατρέπεται σε μακροοικονομικό πρόβλημα. Δεν αρκεί μια οικονομία που μεγαλώνει. Χρειάζεται μια οικονομία που επιτρέπει να σχεδιάζεις.

Το ζητούμενο είναι περισσότερη οικονομική πρόβλεψη και περισσότερος πραγματικός διαθέσιμος χώρος για αποφάσεις. Ένα πιο σταθερό περιβάλλον.

Αυτό σημαίνει:

Καλύτερα αμειβόμενη και περισσότερο παραγωγική εργασία.


Προσιτή στέγη.


Κίνητρα για παραγωγικές επενδύσεις και ανάπτυξη των ΜΜΕ.


Σταθερότερο φορολογικό και επιχειρηματικό περιβάλλον.


Πολιτικές που επιτρέπουν την αποταμίευση και δεν αντιμετωπίζουν απλώς το αποτέλεσμα κάθε κρίσης αφού αυτή έχει ήδη πλήξει το νοικοκυριό.

Γιατί τελικά η ευημερία δεν μετριέται μόνο από το πόσα μπορούμε να αγοράσουμε σήμερα. Μετριέται και από το πόσο μακριά στο μέλλον τολμάμε να σχεδιάσουμε.

Και ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση για την ελληνική οικονομία τα επόμενα χρόνια να είναι ακριβώς αυτή: να σταματήσει η γενιά μας και οι επόμενες να αναβάλλουν τη ζωή τους περιμένοντας να αισθανθούν αρκετά ασφαλείς για να τη ζήσουν.



Αστέριος Γ. Μπαλαούρας






Οικονομολόγος – Σύμβουλος Επιχειρήσεων
11:59 π.μ.

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

[blogger]

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget